I La fenèstra se dobrís pas. Regarda-la e veiràs que la lutz a travèrs lo pòrtic es viva. Lo vent bufla. Escota. Lo poder a decretat que lo silenci siá la narracion. Aquò vòl dire que lo poder a paur. Sa causida non convida pas al bonur. Un còp de mai, lo poder es vengut
L’amor que se pèrd pas jamai perque nasquèt per se renaíre es un amor partejat, aquel que dissipas totas las incertituds sus l’imaginacion d’una vida sens tu e que ven quicòm mai. Amar es viure, mas sentir ta preséncia pròcha quand siás pas aquí evòca una tendresa inefabla. Sabi pas se t’aimi coma o meritas,
Non me ne sono accorta. Voglio che tu sappia che non me ne sono accorta quando sei entrata e ci siamo guardate. Quando, dopo essere passata alla cassa, hai sorriso. Non me ne sono accorta. Solo l’aria. Devi sapere tutto di me. Che bella, Dio. Hai intuito che perdo sei o sette volte all’anno per