Solcades

Qué vòls que te demande quand nos retrobarem? Sabi pas se nos retrobarem jamai. D’unas nuèches ai pensat qu’aviái tòrt, mas quand torna lo miègjorn, senti ta preséncia prèp de ieu. Ai pensat. Ai dormit a la bòria. Soi tornat a la chena, ai tornat passejar. Ai passat de nuèches entièras a contemplar lo cèl d’Arion. Creire que te remembraràs totjorn d’Arion me fa urós. Benlèu es tota la riquesa qu’ai. Una nuèit, a l’alba, ausiguèri lo pas d’un animal. Impòrta pauc. A sonque l’importància que li donèri a aquel moment. Cap d’autra. L’excusa de clavar los uèlhs, emplenar los palmons d’aire e esperar que l’alba tornèsse velada de bruma. Aviái fred aquelas nuèits. Un fred d’auton. Ai tanben tornat far de viradas amb la Vespa. Mas de Barberans, la Sénia, els Valentins, Ulldecona, Sant Mateu. Voliái oblidar las quatre letras de ton nom, almens per qualques oras, benlèu per un jorn entièr. Pasmens, dins cada vilatge, venguèsses mai present per ieu. Podriái tornar enrèire? Diga en quatre mots çò que diriás a la persona qu’èras a 18 ans. ‘Ages pas jamai paur’. Aimor de crentir, de sentir la dolor, d’èsser jutjat, d’èsser enchainat. Aima pas jamai. Aima pas jamai. Siás urós coma o èri quand te vegèri. Ara meteis, espèri lo dessèrt dins un restaurant a Amposta. Doman, cap a l’espital. Dinarai amb Pucu, passarai a l’ostal, prendrai lo bus per Les Cases. Tornarai a Cervera. Aquesta tardor es bèla. Es coma tu, mas sens tes pèls. Sens ta votz. Aquesta tardor es coma un aprèp-dinnar de pesca a la plaja. Tranquila, amb un tòc de mistèri per tot çò que podiá èsser e que sabi ara que se passarà jamai. Jamai mai. Un riu d’aiga que raja per la ravina. Un riu d’aiga que ribeira la mar. Una nuèit, doas nuèits. Lo fuòc e l’enyor. La sòrt d’aver-te conegut. La sòrt de t’enyorar perque existisses.

Us ha agradat aquest article? Compartiu-lo!