L’amor que se pèrd pas jamai perque nasquèt per se renaíre es un amor partejat, aquel que dissipas totas las incertituds sus l’imaginacion d’una vida sens tu e que ven quicòm mai. Amar es viure, mas sentir ta preséncia pròcha quand siás pas aquí evòca una tendresa inefabla. Sabi pas se t’aimi coma o meritas,
Qué vòls que te demande quand nos retrobarem? Sabi pas se nos retrobarem jamai. D’unas nuèches ai pensat qu’aviái tòrt, mas quand torna lo miègjorn, senti ta preséncia prèp de ieu. Ai pensat. Ai dormit a la bòria. Soi tornat a la chena, ai tornat passejar. Ai passat de nuèches entièras a contemplar lo cèl