Solcades

Es l’auton e a l’auton ven lo vent que m’agrada. Deuriái trobar lo jorn per montar a Vilalba dels Arcs o Bot. Solelh. Totjorn sol. Vòli pas jamai èsser acompanhat a Terra Alta. A Terra Alta i daissèri una vida. Una possibilitat, una aproximacion a una autra istòria. Mas benlèu tot èra pel melhor. Dieu a un plan. Dieu a totjorn un plan. Es la granda diferéncia entre tu e ieu: aquela idèa de Dieu qu’embraças e qu’accepti pas. Ne parlarem, del Dieu d’Spinoza, e charrarem. Vòli plan que tornes a la granja. Aquò vòl dire qu’avètz decidit de tornar escriure. Qué demòra del dorsièr blau? Benlèu aquesta davalada serà tan gaujosa e un Nadal que, se i anatz pas, o podèm passar al bòrd del fuòc e amb ma familha. Ma maire serà contenta de te tornar veire. Ma sòrre tanben.

Aquesta annada m’agradariá de tornar viatjar a Montpelhièr. I soi estat dos còps aqueste an. Quand dintrari dins la gara de Montpelhièr me soveni del primièr còp que i èri, amb Raquel. Ai pas res ausit parlar de Raquel dempuèi fòrça ans, mas pensi sovent a ela.

Us ha agradat aquest article? Compartiu-lo!