El diari La Vanguardia publicava el passat 18 d'agost el meu article Sólo un poquito, crítica del concert de Dee Dee Bridgewater al festival de la Porta Ferrada de Sant Feliu de Guíxols (16/VIII/2009): [+]
El pasado 17 de julio se cumplieron 50 años del óbito de la cantante de jazz Billie Holiday. Lady Day, como la llamaba todo el mundo, se fue de este mundo demasiado pronto, ya que en el fatal momento sólo contaba 44 años. Sin embargo, el trabajo artístico de Holiday fue, y sigue siendo, un referente inexcusable para todas las vocalistas del género posteriores, tanto en los aspectos técnicos como en lo relativo al inigualable sentimiento que bañaba sus interpretaciones.
El Festival de la Porta Ferrada tenía programado un tributo a Billie Holiday protagonizado por Dee Dee Bridgewater, vocalista estadounidense de larga y fructífera trayectoria en el mundo del jazz. Era buena elección. Hace más de veinte años que Dee Dee Bridgewater fue premiada por su papel en el musical Lady Day. Y, de modo muy oportuno, dentro de unos meses publicará un nuevo disco consagrado al repertorio de Billie Holiday. De modo que la jugada era perfecta.
Aun así, los centenares de espectadores que abarrotaban el Teatro Auditorio de Sant Feliu de Guíxols presenciaron un concierto de características diferentes. La propia señora Bridgewater aclaró al principio que los asistentes no iban a escuchar exactamente el anunciado tributo, que sin embargo no escatimó hace unas semanas al público del Festival de Jazz de Vitoria. De todos modos, se avino a darnos al menos un muy pequeño avance del anunciado disco. En total, tres temas de Billie Holiday, magníficamente interpretados todos ellos, ya sea por la emotividad de Fine and mellow o po rel ajustado compás de Lady sings the blues. Estuvo bien, aunque como el justo homenaje que merecía tener Billie Holiday este verano en los escenarios catalanes, se quedó más bien corto...
Con todo, es cierto que las circunstancias que se han descrito no causaron una gran decepción entre el público asistente. Dee Dee Bridgewater y el cuarteto que la acompañaba armaron una actuación vitalista, que desembocó con un buen número de espectadoras bailando Compared to what junto a nuestra cantante en el escenario, justo antes del bis. Excelente concierto el del domingo, pese a todo. Comenzó con Afro blue,y discurrió muy a menudo por terrenos latinos, incluyendo en el repertorio piezas como Bésame mucho y Obsesión.
Dicharachera, con la cabeza totalmente rapada, elegante, Dee Dee Bridgewater escribió a lo largo de dos horas que duró la función episodios remarcables, como su lectura de Four women, de otra gran dama de la cosa como fue Nina Simone.
El Festival de la Porta Ferrada tenía programado un tributo a Billie Holiday protagonizado por Dee Dee Bridgewater, vocalista estadounidense de larga y fructífera trayectoria en el mundo del jazz. Era buena elección. Hace más de veinte años que Dee Dee Bridgewater fue premiada por su papel en el musical Lady Day. Y, de modo muy oportuno, dentro de unos meses publicará un nuevo disco consagrado al repertorio de Billie Holiday. De modo que la jugada era perfecta.
Aun así, los centenares de espectadores que abarrotaban el Teatro Auditorio de Sant Feliu de Guíxols presenciaron un concierto de características diferentes. La propia señora Bridgewater aclaró al principio que los asistentes no iban a escuchar exactamente el anunciado tributo, que sin embargo no escatimó hace unas semanas al público del Festival de Jazz de Vitoria. De todos modos, se avino a darnos al menos un muy pequeño avance del anunciado disco. En total, tres temas de Billie Holiday, magníficamente interpretados todos ellos, ya sea por la emotividad de Fine and mellow o po rel ajustado compás de Lady sings the blues. Estuvo bien, aunque como el justo homenaje que merecía tener Billie Holiday este verano en los escenarios catalanes, se quedó más bien corto...
Con todo, es cierto que las circunstancias que se han descrito no causaron una gran decepción entre el público asistente. Dee Dee Bridgewater y el cuarteto que la acompañaba armaron una actuación vitalista, que desembocó con un buen número de espectadoras bailando Compared to what junto a nuestra cantante en el escenario, justo antes del bis. Excelente concierto el del domingo, pese a todo. Comenzó con Afro blue,y discurrió muy a menudo por terrenos latinos, incluyendo en el repertorio piezas como Bésame mucho y Obsesión.
Dicharachera, con la cabeza totalmente rapada, elegante, Dee Dee Bridgewater escribió a lo largo de dos horas que duró la función episodios remarcables, como su lectura de Four women, de otra gran dama de la cosa como fue Nina Simone.


Et volia comentar tres coses!
- Molt interessant l'entrevista+passejada amb en Cassasses. I encara més la reflexió sobre el pati de la radio...un espai deixat d'aquesta ciutat.
- Et convido a visitar la web del grup appeldog. Potser ja saps qui són, els has escoltat, nosé pas....tot i així t'hi convido...pots baixar-te el primer disc (1) de forma gratuïta http://appledog.net/
- I aquesta setmana hi ha CCA fort: Mazoni i el Petit de Ca Leril. a veure si ens hi veiem.
Salut!