Antonia Pons Salom |
dijous, 5 de novembre de 2009 | 20:11h
!Hola Joan!
Quina raó que tens amb tot el que dius en aquet article. Jo no
hi vaig gaira al cementiri de Mahó; pro me neg a anari precisement aquet día en
especial; hi si ho faig es per acompanyar la meva germana gran que no hi pot
anar sola. M´agrada recordar com eren els meus pares, pro ho puc fer també desde
casa meva, o quan camin sola per algún paratje que abans havía trapitjat amb
ells; o quan escolto una canço que l´his agradava de manera especial, o quan don
algún consell als meus nets, i me record dels que me donaven a mí. !En fín!
de tan en tan també amb posu melancólique recordan les persones qu´he
astimat. Una abraçada de una menorquina madureta.
Quina raó que tens amb tot el que dius en aquet article.
Jo no
hi vaig gaira al cementiri de Mahó; pro me neg a anari precisement aquet día en
especial; hi si ho faig es per acompanyar la meva germana gran que no hi pot
anar sola. M´agrada recordar com eren els meus pares, pro ho puc fer també desde
casa meva, o quan camin sola per algún paratje que abans havía trapitjat amb
ells; o quan escolto una canço que l´his agradava de manera especial, o quan don
algún consell als meus nets, i me record dels que me donaven a mí.
!En fín!
de tan en tan també amb posu melancólique recordan les persones qu´he
astimat.
Una abraçada de una menorquina madureta.