|
virgínia lardiés (ARA) Murriosa, esminjata, caricacha, triste, gullibaixa, floixichona… Asinas me trobo estes dias en que l’agüerro ye tornato una atra vez e a luz ya alcorça (quán retornará o verano?). Be d’estar igual como aquel esprito d’agüerro que implió buena cosa d’a poesia en aragonés que s’escrivió, allá per las envueltas d’es anyos 80. A mia colaboracion se ye tornata a reçagar. Pero en ista ocasion no ye estato per galvana u desíria; ye perque yere esperando que se celebrasen as eleccions d’o 22 de mayo. Per ixo escrivo en calient, agora, quan fa només dos dias qu’en Espanya se son celebratas as eleccions autonomicas e municipals, e o PSOE ha sufierto la estalapizada més gran d’a suya vida, es piors resultatos d’a suya história, esbaleyato d’o mapa politico per o PP, que, per cuentra, ha aconseguito es millors numbros electorals dende que fue fundato (lo menos ixo pareix). Havrí de parlar d’os recients nombramientos d’os miembros d’a, per fin, Académia de l’Aragonés (e tamien d’o catalan) pero lo mio informant me demanda una miqueta de tiempo e pacéncia, pos cal esperar a qu’estes nombramientos sigan firmes (encara que ya se pueden veyer per astí, en bel bloc). Lo venient articlo havré a fablar de l’Academia, d’es academicos e d’es retos que han d’enrestir. Seguntes yera previsto, o esperato e deseyato ‘Consejo Superior de las Lenguas de Aragón’ se constituyó, a la fin, o pasato 10 d’aviento de 2010. No’n bi havió de sorpresas: toz os miembros que yeran estatos proposatos per cada una d’as partis a qui li pertocava bi acudioron e aceptoron de buen implaz o suyo nombramiento. O sinyor José Bada, ex consellero de cultura d’o Guvierno d’Aragon, fue qui asumió a presidéncia de dito Consejo e Marta Marín, impulsora de lo cheso, fue nombrata secretária. O pasato luns, 25 de noviembre, se publicava en o BOA –en virtut d’o dispuesto per la Lei de Lenguas aprevata o 22 d’aviento de 2009– o nombramiento d’es quince miembros que feran parte d’o Consejo Superior de las Lenguas de Aragón (CSLA), "designados entre filólogos, juristas, sociólogos, destacadas personalidades de las letras, la enseñanza o la investigación lingüística o de los ámbitos social o cultural de la Comunidad Aragonesa". Gosamos aproveitar as vacacions de verano pa enrestir a lectura de libros retrasaus (lo menos yo), ixes que no hemos puesto leyer a resta de l’anyo per falta de tiempo a qui lis ficamos los dients, millor dito, los uellos, con anglúcia. Ya se sabe, debaixo d’un parasol, á o canto d’a rúsia plaja, en a piscina, en a terraça de l’apartamento u en casa nuestra, bien á la fosqueta. Que á l’aragonés le cal una autoridat, una Académia, en matéria cientifica, que normativice, e lo més important, que i meta orden en o mundo de l’aragonés, ye indudable. Buen exemplo en ye que as mias colaboracions aquí en LLVV son as que més comentários e debat gosan generar entre os lectors. Si fa u no fa, quasi totas, per no decir totas, as parlas minorizatas d’o mundo tienen u han teniu en bel momento un problema d’autoridat moral e cientifica. Estoi que ye inevitable dau, precisament, ixe caracter de ‘parla minorizata’, á la que han dau a espalda la ciéncia e os poders publicos. E l’aragonés no se’n escapa. Per muito que Nagore s’encerrine, ni él ni o Consello son l’autoridat de referéncia, l’autoridat cientifica de l’aragonés. Talment, fa ya muitos anyos, dica meyaus d’os uitanta, lo fuen –encá que només que pa bellas presonas u colectivos– pero a própia dinamica d’o suyo president, que montó ixa asociacion ta dar rienda suelta á las suyas elucubracions lingüistico-nacionalistas malmetió qualquier posibilidat d’arribar á convertir-se-ne. Una, que ye de contino á la usma respective d’o tema lingüistico en Aragon, ha empecipiato á detectar chicoz sinyals de cambio que indican que, a resultas de l’aprevacion d’a Lei de Luengas, cualcosa ye movendo-se, encara que mui timidament, en a sociedat aragonesa. Aquí en tenez bels exemplos. Si hese escrito estas línias fa un anyo, mesmo fa només uns meses, muita gent s’hese pensau que se tratava d’una groma, d’una sanantonada. Ixo, u que m’heva tornau loca. Pero no, no ye asinas. Aragon disposa ya, dimpués de 27 anyos dende l’aprovacion d’o Estatuto d’Autonomia (una vergüenya!) d’una lei que legislará sobre as suyas lenguas minoritárias, u própias, como reça o texto: l’aragonés e o catalan. |
Accés de l'autorCategories
Els meus enllaçosARAGONéS
ASTURLLEONéS
EUSKARA
GALEGO-PORTUGUêS
OCCITAN
TOTS
Últims 40 canvis
Notícies VilaWeb
Visites al blocVisites a la portada
Visites a les entrades
|
MÉSVilaWeb és una producció de Partal, Maresma & Associats
|
